ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಯಾರುನ್ನು ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಟಾರ್ಗೆಟ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇಲ್ಲ ವಾಸ್ತವ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತೆರೆದಿಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಅಷ್ಟೇ….
ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಟ್ಸಪ್ ಸ್ಟೇಟಸ್ ಗಮನಿಸಿದಾಗ ವಿವಿಧ ಇಲಾಖೆಗಳಿಗೆ ಹೊಸದಾಗಿ ಬಂದಿರುವ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಸನ್ಮಾನ ಮಾಡುತ್ತಿರುವವರ ಇಂದಿನ ಉದ್ದೇಶವಾದರು ಏನು ಅದನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಮಾಡುವ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಪ್ರಯತ್ನ ಈ ಬರಹ ನಿಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾದರೆ ಲೈಕ್ ಮತ್ತು ಶೇರ್ ಮಾಡಿ 🙏
ತಾಲೂಕು ಅಥವಾ ಜಿಲ್ಲೆಗೆ ಹೊಸ ಅಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬರು (ತಹಶೀಲ್ದಾರ್, ಡಿವೈಎಸ್‌ಪಿ, ಜಿಲ್ಲಾಧಿಕಾರಿ, ಜಿ.ಪಂ. ಸಿಇಒ ಇತ್ಯಾದಿ) ಅಧಿಕಾರ ವಹಿಸಿಕೊಂಡ ತಕ್ಷಣವೇ, ಕೆಲವು ಪತ್ರಕರ್ತರು ಮತ್ತು ಹೋರಾಟಗಾರರು ಶಾಲು ಹೊದಿಸಿ, ಹೂಗುಚ್ಛ ಕೊಟ್ಟು ‘ಸನ್ಮಾನ’ ಮಾಡುವ ಪರಂಪರೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿದೆ.
ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಇದು ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ನೀಡುವ ಗೌರವದಂತೆ ಕಂಡರೂ, ಇದರ ನಿಜವಾದ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಮತ್ತು ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ಖಾರವಾಗಿ ವಿಮರ್ಶಿಸಿ ನೋಡಿದಾಗ ಕೆಲವು ಕಹಿ ಸತ್ಯಗಳು ಹೊರಬರುತ್ತವೆ.
“ಪರಿಚಯ” ಮತ್ತು “ಭಾವಚಿತ್ರ”ದ ಗಿಮಿಕ್ (ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಚಾರ)
ಹೊಸ ಅಧಿಕಾರಿಯ ಜೊತೆ ಶಾಲೂ ಹೊದಿಸಿ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಸಿಕೊಂಡರೆ, ಆ ಫೋಟೋ ಸ್ಥಳೀಯ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲೋ ಅಥವಾ ಸೋಷಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾದಲ್ಲೋ ಬರುತ್ತದೆ.
ಅನುಕೂಲ: “ನನಗೆ ಹೊಸ ಸಾಹೇಬರು ತುಂಬಾ ಕ್ಲೋಸ್” ಎಂದು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕರಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ವರ್ಚಸ್ಸು ಅಥವಾ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಇದನ್ನು ಬಳಕೆಯಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಭವಿಷ್ಯದ “ಕಾಲ್ ಶೀಟ್” ಮತ್ತು “ರಕ್ಷಾ ಕವಚ”
ಅನೇಕ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಸನ್ಮಾನ ಎನ್ನುವುದು ಉಚಿತ ಗೌರವವಲ್ಲ, ಅದೊಂದು “ಮುಂಗಡ ಹೂಡಿಕೆ” (Advance Investment).
ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ತಮಗೆ ಅಥವಾ ತಮ್ಮ ಬೆಂಬಲಿಗರಿಗೆ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯಲ್ಲೋ, ಕಂದಾಯ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲೋ ಅಥವಾ ತಾಲೂಕು ಕಚೇರಿಯಲ್ಲೋ ಕೆಲಸ ಆಗಬೇಕಾದರೆ ಈ ‘ಸನ್ಮಾನದ ಫೋಟೋ’ ಅಥವಾ ನೆನಪು ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಬರಲಿ ಎಂಬ ಸ್ವಾರ್ಥ.
ನಾಳೆ ತಾವೇನಾದರೂ ಅಕ್ರಮ ಅಥವಾ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಸಂಘರ್ಷದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರೆ, ಅಧಿಕಾರಿ ತಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧ ತಕ್ಷಣ ಕ್ರಮ ಜರುಗಿಸದಿರಲಿ ಎಂಬ ಮಾನಸಿಕ ಒತ್ತಡ ಹೇರುವ ತಂತ್ರ.
“ಇವರ ಜೇಬಿನಲ್ಲಿ ನಾವಿದ್ದೇವೆ” ಎಂಬ ಸಂದೇಶ ರವಾನೆ
ಸ್ಥಳೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ವಿರೋಧಿಗಳಿಗೆ ಅಥವಾ ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಗೆ ಒಂದು ಸಂದೇಶ ತಲುಪಿಸುವುದು: “ನೋಡಿ, ಹೊಸದಾಗಿ ಬಂದ ಅಧಿಕಾರಿಗೆ ಮೊದಲ ಹೂಗುಚ್ಛ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇ ನಾವು. ನಮ್ಮ ಮಾತು ಅಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.” ಈ ಭ್ರಮೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿ ತಮ್ಮ ಧಾಂದಲೆ ಅಥವಾ ಹಫ್ತಾ/ಕಮಿಷನ್ ದಂಧೆಯನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ದುರುದ್ದೇಶ.
*ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ನಾವು ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಸಂಗತಿ*
ನೈಜ ಪತ್ರಕರ್ತರು/ಹೋರಾಟಗಾರರ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆ
ನಿಜವಾದ ಪತ್ರಕರ್ತನ ಕೆಲಸ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡುವುದೇ ಹೊರತು ಸನ್ಮಾನ ಮಾಡುವುದಲ್ಲ.
ಮೊದಲ ದಿನವೇ ಅಧಿಕಾರಿಗೆ ಶಾಲು ಹೊದಿಸಿ ಕೈ ಮುಗಿದು ನಿಂತರೆ, ನಾಳೆ ಆ ಅಧಿಕಾರಿ ಲಂಚ ತಿಂದಾಗ ಅಥವಾ ಕರ್ತವ್ಯ ಲೋಪ ಎಸಗಿದಾಗ ಆತನ ವಿರುದ್ಧ ಲೇಖನ ಬರೆಯುವ ಅಥವಾ ಹೋರಾಟ ಮಾಡುವ ನೈತಿಕ ಹಕ್ಕು ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯ ಆ ಪತ್ರಕರ್ತ ಅಥವಾ ಹೋರಾಟಗಾರನಿಗೆ ಉಳಿಯುತ್ತದೆಯೇ?
ಈ “ಶಾಲು ಸಂಸ್ಕೃತಿ”ಯಿಂದಾಗಿ ನೈಜವಾಗಿ ಜನರಿಗಾಗಿ ಹೋರಾಡುವ ಸಮಾಜಸೇವಕರು ಮತ್ತು ಸತ್ಯನಿಷ್ಠ ಪತ್ರಕರ್ತರ ಗೌರವವೂ ಹರಾಜಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಅಧಿಕಾರಿಯ ಮೇಲಾಗುವ ಮಾನಸಿಕ ಪ್ರಭಾವ
ಹೊಸದಾಗಿ ಬಂದ ಅಧಿಕಾರಿಗೂ ತಾಲೂಕಿನ ಅಥವಾ ಜಿಲ್ಲೆಯ ವಸ್ತುಸ್ಥಿತಿ ಗೊತ್ತಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಸನ್ಮಾನಿಸಲು ಸಾಲಾಗಿ ಬರುವವರಲ್ಲಿ ಯಾರು ನಿಜವಾದ ಸಮಾಜಸೇವಕರು, ಯಾರು ‘ಖಾಕಿ-ಖಾದಿ-ಮಾಧ್ಯಮದ’ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಬ್ಲಾಕ್‌ಮೇಲ್ ಮಾಡುವವರು ಎಂಬುದು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ಈ ಸನ್ಮಾನದ ಮಂಪರು ಹತ್ತಿಸಿ, ಅಧಿಕಾರಿಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಕಂಟ್ರೋಲ್‌ಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಯತ್ನ ಇದು ಆಗಿರಬಹುದು ಅಲ್ವಾ .ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಈ ಬಕೀಟು ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮೂಲಕ ಆ ಅಧಿಕಾರಿ ವರ್ಗವಾದ ಮೇಲೂ ಅವರ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಮತ್ತ್ಯಾವುದಕ್ಕೊ..ಅವರ ಪಟಗಳನ್ನು ಸೋಷಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾದಲ್ಲಿ ಹರಡುತ್ತಾ ..ನನ್ನ ಅಣ್ಣ ನನ್ನ ಅಕ್ಕಾ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯ ಅಂತಾ ಪುಂಗತೊಡಗುತ್ತಾರೆ..ನೋಡಿದವರು ಓಹೋ..ಆ ಅಧಿಕಾರಿ ಇವರಿಗೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಕ್ಲೋಜೇ ಎಂದು ಇವರನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಬೇಕು..
ಇವರ ಮೂಲಕ ಆ ಅಧಿಕಾರಿಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಿಗೆ ಆಹ್ವಾನಿಸುವುದು ಇವೆಲ್ಲ ವಶೀಲಿಬಾಜಿ ಕಾರ್ಯಗಳಾಗಿವೆ.ಭ್ರಷ್ಟ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೂ ಈ ರೀತಿಯ ರಕ್ಷಾಕವಚ ಅವಶ್ಯವಿದೆ.ನನಗೆ ಇಂತಿಂಥ ಹೋರಾಟಗಾರರು ಪತ್ರಕರ್ತರು ಪ್ರಭಾವಿಗಳು ಕ್ಲೋಜು ಎಂದಾದರೆ ಯಾರೂ ಸಹ ಅವರ ಭಾನಗಡಿಗಳ ವಿರುದ್ದ ದನಿ ಎತ್ತುವ ಧೈರ್ಯ ತೋರಲಾರರು.
ಕೊನೆಯಮಾತು
”ಕೆಲಸ ಮಾಡದ ಮುನ್ನವೇ ಗೌರವ ಕೊಡುವುದು ಗೌರವ ಅಲ್ಲ, ಅದು ಒಂದು ರೀತಿಯ ಪ್ರಭಾವದ ಬಲೆ.”
ಯಾವುದೇ ಒಬ್ಬ ಸರ್ಕಾರಿ ಅಧಿಕಾರಿ ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಮಾಡಿ, ಬಡವರಿಗೆ ನ್ಯಾಯ ಒದಗಿಸಿ, ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಮುಕ್ತ ಆಡಳಿತ ನೀಡಿದ ನಂತರ (ನಿವೃತ್ತಿಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೋ ಅಥವಾ ವರ್ಗಾವಣೆಯಾಗುವಾಗಲೊ) ಸಾರ್ವಜನಿಕರು ಸನ್ಮಾನಿಸಿದರೆ ಅದಕ್ಕೊಂದು ಅರ್ಥವಿದೆ.
ಆದರೆ, ಇನ್ನೂ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ಕೂತು ಪೆನ್ನು ಹಿಡಿಯುವ ಮುನ್ನವೇ ಶಾಲು ಹೊದಿಸುವುದು ಕೇವಲ ಸ್ವಾರ್ಥ, ಪ್ರಭಾವದ ದುರ್ಬಳಕೆ ಮತ್ತು ‘ಬಕೆಟ್ ಹಿಡಿಯುವ’ (Flattery) ಕೀಳು ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಅಷ್ಟೇ. ನಿಜವಾದ ಪತ್ರಕರ್ತ ಮತ್ತು ಹೋರಾಟಗಾರ ಅಧಿಕಾರಿಯಿಂದ ಅಂತರ ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡು, ಅವರ ಕೆಲಸವನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕೇ ಹೊರತು ಹೂಗುಚ್ಛ ಹಿಡಿದು ಕ್ಯೂನಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಬಾರದು.
ಈ ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಚಿತ್ರವು ಮೇಲೆ ಚರ್ಚಿಸಿದ ಸನ್ನಿವೇಶದ ಕಟು ವಾಸ್ತವವನ್ನು ವ್ಯಂಗ್ಯಚಿತ್ರದ (Cartoon) ರೂಪದಲ್ಲಿ ತೆರೆದಿಡುತ್ತದೆ.(ಫೇಸ್ ಬುಕ್ ನಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಬರಹ)
